Net geen top 10 2eDivisieteam in Amsterdam

“Potverdrie, ik sta opgesteld voor Amsterdam. Wauw, nu gaat het dus ècht gebeuren!” Dat dacht  Astrid van het Vrouwentriathlon/Siosport 2eDivisieteam voorafgaand aan de Sprinttriathlon Nieuw West in Amsterdam. Ze startte deze tweede wedstrijd van het seizoen samen met Yolanda -die voor de tweede keer meedeed- en de andere debutanten Saskia en Belinda.  Het doel? Een paar plaatsen hoger eindigen dan de 18e plek in Arnhem.

60271b27bd39d4b2b8dd7aa7a2a28cc2Astrid: “Ik zag de teamsamenstelling en wist dat ik de minst sterke zwemmer en loper zou zijn.”  Als goede fietsster denkt ze de achterstand van het zwemmen wel goed te kunnen maken. Astrid: “Maar of die verwachting terecht was…”

De zwemstart is vanaf het strandje. Het verloopt rommelig in het water en Astrid heeft moeite om koers te houden. “Wat waren die boeien ver weg! Grrr…dat schept geen vertrouwen.” Balend komt ze op twee minuten achterstand van Yolanda uit het water. Op naar het fietsen dan maar en het parcours bevalt Astrid wel: “Heerlijke bochtjes en op de rechte stukken was ik in mijn element. Hup, nog een tandje erbij!” Belinda was onbereikbaar, maar de afstand naar Yolanda en Saskia is te overbruggen. Astrid: “Ik zag het gat kleiner worden en vlak voor de wisselzone was ik erbij.” Ook het lopen gaat goed. “Ik kon mijn pasfrequentie hoog houden en kon Yolanda zelfs inhalen.” Op advies van coach Laura doet ze op het laatst nog haar best om iemand in te halen voor extra punten, maar dat lukt helaas net niet.

De inspanningen als team leveren uiteindelijk een 11e plek op. Astrid: “Het voelt fijn om als team te 7a9515772f76feef7441bc81ea3ebdeastarten. Vooraf heb je steun aan elkaar en achteraf heb je lol met elkaar.” Omdat ze in de race dicht bij elkaar lagen, hebben de dames elkaar ook tijdens de wedstrijd kunnen motiveren. Astrid: “Alleen Belinda is dermate sterk dat we het onderweg vooral van haar aanmoedigingen moesten hebben. En die waren meer dan welkom!”