Kneiter je best doen in Zeewolde

Na drie sprintwedstrijden stond er afgelopen weekend een Olympische Afstand op het programma voor de 2eDivisie. Dit keer mochten Saskia, Belinda, Ellen en Marion de paarse clubkleuren van het Vrouwentriathlon/Siosportteam verdedigen in Zeewolde. Voor de meegebrachte supporters was de wedstrijd goed te volgen. Door de wisselzone en een finish midden in het dorp, maar zeker ook door het mooie zwemparcours dat vanaf de haven door de smalle vaart voerde en vervolgens langs het terras met uitstekende appeltaart!

IMG_4348Marion had zin in haar eerste OD, al had ze van te voren bedacht dat het pittig zou zijn. “Ik wist dat ik het kon, maar twijfelde de dag zelf toch.” Ook was er de druk van “kneiter je best doen” voor het team, aldus Marion.

Het zwemmen ging goed. “Ik hou van zwemmen. Ik kreeg wel af en toe een trap en een klap maar dat hoort er ook bij.” Van te voren zag ze op tegen het hardlopen, omdat ze daar weinig ervaren in is, maar juist het fietsen bleek zwaar. Marion: “Ik had bibberbenen. Je had in het begin ook een klimmetje tegen de dijk op en daarna gelijk tegenwind. Dus dat hielp ook niet mee.” Het hardlopen over vier rondjes ging wél lekker. “Heel grappig, je komt je teamgenoten steeds tegen. Even een handje opsteken of en kort woordje, want voor meer heb je geen adem.”

Terugkijkend op de wedstrijd, met een 11e plek als resultaat, kun je wel stellen dat iedereen goed zijn best heeft gedaan. Saskia vond het zwaar, maar zij was net 2 weken ziek geweest. Ellen was heel tevreden over het zwemmen, waarbij ze goed haar slagritme vast kon houden. Belinda ging erg goed en had zelfs de snelste wissel tussen fietsen en lopen.hardlopen belinda abbing

Marion is blij met de saamhorigheid en gezelligheid. “Toen ik finishte stonden alle teamgenoten, coach en fans achter de finish mij op te wachten. Echt een team, ook al doe je de dingen alleen. Naderhand hebben we nog even gezellig wat gedronken en uitgepuft.”