Image Alt

SioSport

Rotterdam ademde triathlon op zaterdag 22 juni. Alle 262 teams kwamen in actie, zo ook de twee teams van Vrouwentriathlon-Siosport.

Het 2eDivisieteam ging al vroeg van start. 8:30 uur. Ruth Hoogeveen vertelt: “Zo vroeg starten betekende voor een aantal van ons dat om 4:30 uur de wekker ging om vervolgens een dikke twee uur te reizen voor jawel, maximaal 27 minuten inspanning. Deze dag stond namelijk de relay op het programma, dus we mochten om de beurt een korte maar felle race leveren.

Ruth verscheen aan de start samen met Marion Hoogeveen, Laura Kieftenbeld en Ilse van Asperdt. Van te voren had het viertal een goede tactiek bedacht. Ruth: “Onze twee sterke zwemsters als nummer één en twee, zodat zij de aansluiting konden vinden in groepen bij het fietsen. Vervolgens de sterke fietser als derde dame en als laatst onze sterkste loper. Wanneer het op een sprint aan zou komen, dan kon ons loopkanon het afmaken.”

Het plannetje werkte, Marion had een goede start en kon het team mooi positioneren. Laura heeft haar race fantastisch afgemaakt met een snelle run. Ruth kon op de fiets dames gaan oprapen en verloor weinig plekjes op het lopen, Ilse mocht de relay afmaken. De gaten waren alleen zo groot dat sprinten niet meer nodig bleek te zijn, wel lukte het Ilse positie te behouden en dit was goed voor een 19e plek van de 26 gestarte teams.

Triple Mix voor 1eDivisieteam

Het 1eDiviseteam deed pas veel later op de dag een ‘triple mix’. Dat is een bijzondere triathlondiscipline. De afstanden zijn kort: 300 meter zwemmen, 5,3 km fietsen en 1,5 kilometer lopen. Alle deelnemers doen dat eerst in die gewone triathlon-volgorde, dan 10 minuten pauze, dan nog een keer maar dan in de volgorde lopen – fietsen – zwemmen, weer 10 minuten rust, en dan fietsen – zwemmen – lopen. Bij het fietsen mag je stayeren.

Margriet de Beus vertelt: “Mandy had zo’n triple mix eerder gedaan, dus ze kon Hanneke en mij erover vertellen en ze was ook sneller dan wij. In de eerste twee series hebben Hanneke en ik goed samengewerkt, we konden samen fietsen en dat scheelde veel, vooral in de tegenwind. Dat we zo veel voor elkaar konden betekenen, was gaaf; dat is dan écht teamwerk. We konden bovendien in die tien minuten pauze met elkaar praten en met de andere deelneemsters. Je wordt per persoon precies tien minuten tegengehouden – een hele organisatie is dat trouwens! –  en dan ben je dus samen met degenen die net voor en achter je zitten. We hadden zo meer contact met de anderen dan bij de eerdere wedstrijden, dat was superleuk.”

Hoe was het om warm van het fietsen het koude water in te duiken? ‘Daar had ik tegen opgezien inderdaad, maar het viel mee. Ik ben nog een relatief beginnend zwemmer, en dan met zo’n hoge hartslag het water in… maar het was steeds maar 300 meter en dat was je alweer klaar. En dan was het eigenlijk best even lekker, zo’n frisse duik, want het was warm!”

En je moet dus heel veel wisselen? “Ja, en de wissels zijn ook anders. Bij het begin van de derde ronde kom je uit het water, dan word je tegengehouden, en dan begin je na die tien minuten met lopen naar je fiets en je fietsschoenen aantrekken – met wisselen dus eigenlijk. We hielden aan het vele wisselen alle drie pijnlijke hielen over, want de wisselzone was lang en van asfalt, en daar liep je dus steeds op blote voeten overheen.”

Het team kijkt volgens Margriet tevreden terug op de wedstrijd: “We hebben er weer alles uitgehaald. Hooguit zou ik een volgende keer vooraf nog iets meer oefenen met het wisselen. Gelukkig hebben we geen pech gehad, want door blessureleed konden we maar met zijn drieën starten in plaats van met vier, en je moet met drie finishen, anders telt het niet.

Post a Comment

Close

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur
adipiscing elit. Pellentesque vitae nunc ut
dolor sagittis euismod eget sit amet erat.
Mauris porta. Lorem ipsum dolor.

Working hours

Monday – Friday:
07:00 – 21:00

Saturday:
07:00 – 16:00

Sunday Closed

Our socials
About