Na het verhaal over coachen in het covid-19 tijdperk van Sione en haar atlete Danielle nu het verhaal van Nienke Vijver. Ze woont in Friesland, waar de totale nummers in vergelijking tot rest van het land relatief laag zijn. Echter de maatregelen zijn hetzelfde en Nienke behoort tot de risicogroep. De keukentafel dient naast bureau voor haar en haar man ook als schooltafel voor haar oudste zoon. Daarnaast loopt er nog een peuter rond. Een hele organisatie dus. Ze proberen beiden ook nog te sporten. Maar hoe doet ze dit allemaal en wat blijft haar motiveren?

Week zes van de intelligente lockdown en ik moet zeggen: het went. De eerste twee weken had ik er moeite mee: thuiswerken vind ik altijd fijn in mijn eentje, maar met een thuis werkende en conference callende man en twee jonge kinderen erbij is het ineens een stuk onrustiger. Het hielp natuurlijk niet mee dat in die eerste twee weken er twee zware deadlines in mijn nek hijgden…Maar na wat aanpassingen gaat het nu eigenlijk best goed en hebben we een mooi dagritme met elkaar gevonden.

Eén van de lessen die ik meeneem uit deze corona-periode is ‘loslaten’. Het loopt niet altijd zoals je in gedachten hebt. Je kunt niet uren onafgebroken achter elkaar werken met een driejarige en bijna-achtjarige in huis. Daar kun je je druk om maken, maar beter is het om die gedachten los te laten en meer ‘in het moment’ te leven. Genieten van de kleine dingen, zoals het feit dat je nu ineens de kinderen veel meer ziet in plaats van ze ’s ochtends gehaast achter de deur van de oppas te drukken en ze ’s avonds weer gestresst op te halen.

Of dat je meteen ná het werk al kunt gaan sporten, omdat je niet eerst een uur in de auto en file zit. Mijn man heeft ‘vaste’ sportdagen, dus daar plant Sione mijn schema mooi omheen zodat we allebei afwisselend gewoon bij daglicht kunnen sporten, de ander let dan op de kinderen. Wat dat betreft leven we in Nederland nog echt in een luxepositie dat sporten gewoon nog kan en mag. Bijkomend voordeel is dat we in een klein dorpje in Friesland wonen: we zijn snel op rustige weggetjes waar je weinig verkeer tegenkomt en je heerlijk in de natuur kunt sporten.

Als informatiejunkie heb ik deze periode ook geleerd niet álle nieuwsberichten tot me te nemen. In de eerste weken las en keek ik van alles. De verhalen grepen me aan. Ook wond ik me behoorlijk op over al die nonchalante mensen die maar bleven zeggen ‘ach, elk jaar gaan er door een griep ook heel veel mensen dood’. Dankzij reuma en bijbehorende medicatie behoor ik helaas tot de hoogrisico-groep. Dat zorgt ervoor dat ik wellicht bewuster dan anderen kijk naar dit coronavirus en de bijbehorende ziekte Covid-19. Als ik nog steeds groepjes mensen zie, hardlopers, fietsers, jongeren, die schijnen te denken dat de regels voor hen niet gelden, dan wind ik me daar wel eens over op. Ik houd écht afstand en zie alleen mijn gezin. Want ziek worden nu in een periode waarin de druk op de gezondheidszorg zo hoog is, nee, dat is geen fijn vooruitzicht.

Om de angst niet te laten regeren is loslaten echt mijn adagium geworden de afgelopen zes weken. Loslaten doe ik door sporten: niets lekkerder dan je hoofd even leeg te maken tijdens een rondje hardlopen of een ritje op de racefiets. En ik heb yoga herontdekt: online volg ik yogalessen van de yogaschool uit mijn voormalige woonplaats. Bijzonder hoe fijn de lessen na acht jaar afwezigheid meteen weer waren!

Voor mij zijn er een aantal wedstrijden weggevallen en ik verwacht eerlijk gezegd dat andere triathlons niet door zullen gaan. Een doel hebben om voor te trainen is prettig voor de motivatie, maar voor mij niet altijd een must. Ik vind sporten namelijk ook gewoon fijn en leuk, het geeft me energie. Het schema van Sione en haar challenges zorgen ervoor dat ik nog steeds met plezier sport én mezelf uitdaag en grenzen verleg.

Ik ontdek dankzij die challenges kanten van mezelf die ik niet kende. Ik zie ineens fanatisme ontstaan, ook bij andere coachees – we hebben er mooie gesprekken over op Strava – en ik blijk veel meer te kunnen dan ik dacht. De challenges zijn bedoeld als leermomenten, even extra focus aanbrengen bijvoorbeeld of testen van doorzettingsvermogen. En tot mijn eigen verbazing bijt ik me daar toch als een soort van terriër in vast! En dat terwijl ik altijd dacht niet heel erg competitief meer te zijn…zo leer je jezelf en je eigen grenzen – en de oprekbaarheid daarvan – in crisistijd dus nóg beter kennen.

Close

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur
adipiscing elit. Pellentesque vitae nunc ut
dolor sagittis euismod eget sit amet erat.
Mauris porta. Lorem ipsum dolor.

Working hours

Monday – Friday:
07:00 – 21:00

Saturday:
07:00 – 16:00

Sunday Closed

Our socials