Oud Gastel, Vrouwentriathlon, Schuttevaer en muizen.

muizen van eierkoeken

De woensdag na Milou’s verjaardag stond ik om 6:00 ‘s ochtends 16 muizen te maken. Tja er moet natuurlijk wel getrakteerd worden. Vervolgens hard aan het werk en rond het middaguur een lange duurloop met coachee Fokko. Het was goedwarm en was dan ook fijn dat we de bidons mochten vullen bij Foodcorner Jan Vendrig. De dames waren verbaasd dat we niet op fiets waren maar met benenwagen vanuit Utrecht. S middags nog even naar Kees van GoFysio voor een check up.

 

zelfpluk dag Bunnik aardbeienHet weekend bestond uit family time met o.a. aardbeienplukken, maar ook trainen. Vervolgens een taperweek i.c.m. de laatste voorbereidingen voor Vrouwentriathlon Utrecht. Vrijdag tasjes vullen, bus ophalen etc. ’s Avonds was ik licht gesloopt en dacht ik even om lekker uit te slapen de volgende ochtend ipv om 5:45 in de auto te stappen naar Oud Gastel. Maar hup vroeg me bed in en wellicht zou een goede nachtrust me goed doen.

Helaas het werd een nacht van dromen, zweten en woelen. Spanning? Echter toch voelde ik me de volgende ochtend een stuk beter en ging ik met vertrouwen naar Oud Gastel. De trainingen gaan goed en de 1/3 is een mooi meetmoment en natuurlijk hele leuke wedstrijd. Het zwemmen ging super en fietsen ging ook goed. Miste watpodium oud gastel dames 2018 kracht maar overall goed gefietst. Lopen wilde ik steady lopen dat ging ook goed. Helaas kreeg ik de laatste drie kilometer wat last van kramp en daar Pleuni niet meer in te halen was en ik genoeg marge had achter me, heb ik de laatste kilometers iets voorzichtiger gelopen. Erg tevree met de tweede plaats tussen de PRO’s.

De prijsuitreiking volgde volgens schema en ik kon zodoende weer snel naar huis om het organisatieteam te ondersteunen voor de volgende dag. De laatste voorbereidingen voor de Vrouwenrtriathlon. Het huis vol met organisatieleden en Milou had gelukkig onderdak bij Pake en Beppe (super fijn!). Volgende ochtend wederom om 5:15 de wekker en al vroeg veel rumoer in huis. Wederom een leuke editie van de Vrouwentriathlon. Helaas licht overschaduwd door een groep vervelende brommerfreaks die besloten met ruim 200 personen te verzamelen op een parkeerplaats bij ons loopparcours L. Gelukkig waren we er snel bij en konden we het fietspad zo veel mogelijk vrij houden voor onze deelneemsters.

Op maandag weer naar het werk en had ik wel een paar keer een cup a soup momentje. Iets meer koffie gedronken deze dag. De resterende week goed uitrusten want het weekend erop volgde wederom een weekend met minder slaap. Na 4 jaren mocht ik weer aan boord van de Xquise om deel te nemen aan de Schuttervaerrace. Bijna het zelfde team als in 2014 (toen we kampioen werden). Allemaal gebrand om die titel, na de afgelopen goede prestaties behaald te hebben (elk jaar top 3), weer eens binnen te halen. Vrijdagochtend 7:00 de start met een 2 kilometer hardloopparcours naar de boten.

De route was enigszins aangepast/ingekort dit jaar. Hierdoor werd het een veel spannender race, dus zeker een goede set van de organisatie. De eerste keer fietsen op Texel was behoorlijk zwaar door de harde wind. De tweede keer was met name zwaar daar deze midden in de nacht afgelegd moest worden . Daarnaast hadden ze het donker wel heel letterlijk genomen en bleek er 0,0 verlichting langs de weg te staan. Een paar fietsers met een enorme koplamp hadden hier zeker voordeel. Ik vond dit wel een beetje onverantwoord en moest af en toe heel rustig rijden omdat mijn lichten niet zoveel licht gaven dat ik de hele weg voor me kon zien. Ik vond dit dan ook niet echt grappig en hoopte maar dat ik voor het team niet teveel tijd zou verliezen. Had ik individueel meegedaan dan had ik gezegd tabee hier doe ik niet aan mee.

Onze loopster Henrieke liep ook twee etappes en de mannen zeilers kregen maar liefst 7 etappes voor de kiezen. Na 29 uren kwamen we weer in Stavoren aan om te finishen. Daarna was het even slapen en s avonds met spanning naar de prijsuitreiking.

Joehoe team Xquise ging er met 4 prijzen vandoor, waarvan de belangrijkste natuurlijk de Overall Winnaars prijs. Verder nog de beste zeilprijs en beste vrouwelijke fietster en loopster. Na de prijsuitreiking weer naar huis zodat Jochem zondag kon fietsen en lekker een middagje Family time en herstellen bij het zwembad.

Vanaf gisteren een weekje single mom en lekker met Milou even paar dagen naar het mooie Drenthe.