Spanning 2eDivisie tijdens afsluiter seizoen

Een dubbele supersprint. Dat was wat de dames van het 2eDivisieteam te wachten stond. Mireille vertelt: “Voor ons de laatste wedstrijd in het seizoen en een nieuw concept, dus de spanning was goed te voelen. We startten laat in de middag, om 16:30. Daarvoor hadden we al even kunnen spieken bij andere divisies, waaronder ons 1eDivisie damesteam en 4e Divisie herenteam van Siosport.”

Eindelijk klonk daar dan het startschot. Zwemmen mocht zowel met als zonder wetsuit. “Astrid, Femke en ik gingen zonder wetsuit, Marion koos ervoor om met wetsuit te gaan. Maar brrr, het water was wel koud met zo’n 18 graden! Toen het startschot klonk begon de race meteen met volle concentratie, om een weg te vinden tussen alle sprintende dames. Al snel weer het water uit, om vervolgens via een lange helling omhoog te rennen naar de wisselzone. Daar aangekomen was het goed nadenken voor de eerste ronde”, vertelt Mireille.

“Ik had besloten om mijn zwembril en badmuts aan de voorkant in mijn trisuit te stoppen voor de tweede ronde zwemmen. Fietsschoenen aan, startnummer 1 omdoen, fiets mee… Oeps, mijn helm!“ Het fietsen was in eerste instantie lastig voor Mireille: “Het lukte mij niet goed om aan te haken bij een groepje. Gelukkig kwam Astrid voorbij, mijn reddende engel, waardoor ik even in haar wiel kon blijven hangen en naar een groepje toe kon fietsen. Astrid sprintte verder en voor de rest lagen we aardig verdeeld in de race. Voor Marion was deze eerste ronde extra zwaar bleek later, omdat haar rem toen tegen haar wiel aan liep.”

“Na 2 rondes fietsen en aangekomen bij de wisselzone weer een lang stuk rennen op de fietsschoenen. Fiets terug in het rek, helm af… En toen wou ik zo wegrennen op mijn fietsschoenen. Oeps, weer een blunder! Snel de hardloopschoenen aan. Toch even wennen zo’n dubbele sprint. De 2km lopen ging soepel. Ik haalde Astrid weer in en aan de andere kant van de lijn liepen Femke en Marion. Even zwaaien naar elkaar! Aan het einde van het looponderdeel een lange helling naar beneden rennen. Eerste paar loopschoenen en startnummer 1 droppen in een bak, zwembril op, badmuts op en hup, weer het water in. Op naar de tweede ronde.”

Een vreemde gewaarwording: zwemmen na het fietsen en hardlopen. “Alsof ik maar langzaam vooruitkwam.” Mireille had haar krachten goed verdeeld over de wedstrijd. “Bij de tweede ronde fietsen moest ik in het begin flink aanzetten om aan te haken bij een groepje en uit de wind te fietsen om even bij te komen. Helaas raakte ik ze al snel kwijt, ze gingen te hard. Na 2 rondes weer van de fiets af en een snelle wissel, klaar voor de laatste loopronde van 2km om nog even alles te geven. Een aanmoediging voor Astrid, Femke en Marion toen ik ze tegenkwam tijdens het lopen.”

Hoe kijkt Mireille terug op deze dubbele supersprint? “Het was leuk om eens zo’n dubbele supersprint doen en ergens heeft het wel iets, maar om nu te zeggen dat het mijn favoriet is… Hoewel Femke, Astrid en Marion wel erg enthousiast waren over deze nieuwe vorm van triathlon. Een leuke om erin te houden, zo eens per jaar. Als team hebben we in ieder geval weer een mooie wedstrijd gehad. Nu eerst nagenieten van dit seizoen en in de winter rustig doortrainen om in 2019 weer fit aan de start te staan. Eind dit jaar voor een aantal van onze Siosporters nog een nabrandertje, de TrechoTEAMrun op 11 november. En daarna is het echt tijd voor sinterklaas, kerst en goede voornemens voor het nieuwe jaar. Of naar het buitenland voor een winterse trainingsweek in de zon…”